آیا باید هر روز مکمل منیزیم مصرف کنید؟

بلاگ فام

مجله بیگول

منیزیم ماده معدنی مهم مغذی مورد نیاز بدن شما برای سالم ماندن است. مکمل های منیزیم محبوب هستند اما بدون خطر نیستند. منابع غذایی به راحتی به رژیم غذایی خود اضافه می شوند.

این مقاله به بررسی منیزیم برای سلامتی ، منابع ، علائم کمبود ، گزارش می دهد که بیشتر افراد مبتلا به دیابت ، نه همه ، منیزیم کمی دارند و پیروی از یک رژیم غذایی سالم و تأمین کلیه موارد ضروری برای بدن ضروری است

منیزیم برای انتقال مواد مغذی مانند پتاسیم و کلسیم در بدن نیاز است. علاوه بر این، منیزیم به بدن شما کمک می‌کند تا قند خون را تنظیم کرده و فشار خون سالم را حفظ کند.

منیزیم یک ماده معدنی مهم و در بیش از 300 واکنش آنزیمی در بدن انسان نقش دارد. بسیاری از عملکردهای آن شامل کمک به عملکرد عضلات و اعصاب ، تنظیم فشار خون و حمایت از سیستم ایمنی بدن است.

یک بدن بزرگسال حاوی حدود 25 گرم منیزیم است که 50 تا 60٪ آن را اسکلت بدن ذخیره می کند. بقیه در عضلات ، بافت های نرم و مایعات بدن وجود دارد.

پزشکان کمبود منیزیم را با مجموعه ای از عوارض سلامتی مرتبط می دانند ، بنابراین افراد باید هدف خود را برای رسیدن به میزان منیزیم توصیه شده روزانه برآورده کنند.

بادام ، اسفناج و آجیل بادام هندی برخی از غذاهایی هستند که بیشترین میزان منیزیم را دارند. اگر فردی از طریق رژیم غذایی خود نتواند منیزیم کافی دریافت کند ، پزشک ممکن است مصرف مکمل ها را به شما توصیه کند.

فواید

بسیاری از انواع مغزها و دانه ها سرشار از منیزیم هستند.

منیزیم یکی از هفت ماده مغذی ضروری است. این ماکرومینرال ها مواد معدنی هستند که افراد به مقدار نسبتاً زیادی - حداقل 100 میلی گرم در روز نیاز دارند . مواد ریز معدنی ، مانند آهن و روی ، به همان اندازه مهم هستند ، هرچند که افراد به مقدار کمتری به آنها احتیاج دارند.

منیزیم برای بسیاری از عملکردهای بدن حیاتی است. دریافت کافی این ماده معدنی می تواند به پیشگیری یا درمان بیماری های مزمن از جمله بیماری آلزایمر ، دیابت نوع 2 ، بیماری های قلبی عروقی و میگرن کمک کند .

در بخشهای زیر عملکرد منیزیم در بدن و تأثیرات آن بر سلامتی فرد مورد بحث قرار می گیرد.

سلامت استخوان

در حالی که بیشتر تحقیقات بر روی نقش کلسیم در سلامت استخوان متمرکز شده است ، منیزیم نیز برای تشکیل سالم استخوان ضروری است.

تحقیقات انجام شده در سال 2013 ارتباط منیزیم کافی را با تراکم بیشتر استخوان ، بهبود تشکیل کریستال استخوان و کاهش خطر پوکی استخوان در زنان پس از یائسگی مرتبط دانسته است .

منیزیم ممکن است به طور مستقیم و غیر مستقیم سلامت استخوان را بهبود بخشد ،زیرا به تنظیم سطح کلسیم و ویتامین D کمک میکند ،که دو ماده مغذی دیگر برای سلامت استخوانها هستند.

دیابت

تحقیقات رژیم های غذایی منیزیم بالا را با خطر کمتری دیابت نوع 2 مرتبط دانسته است. این ممکن است به این دلیل باشد که منیزیم نقش مهمی در کنترل گلوکز و متابولیسم انسولین دارد.

یک بررسی در سال 2015 در مجله جهانی دیابت گزارش می دهد که بیشتر افراد مبتلا به دیابت ، و نه همه ، منیزیم کمی دارند و ممکن است منیزیم در مدیریت دیابت نقش داشته باشد.

کمبود منیزیم ممکن است مقاومت به انسولین را بدتر کند ، وضعیتی که اغلب قبل از دیابت نوع 2 ایجاد می شود. از طرف دیگر ، مقاومت به انسولین ممکن است باعث سطح منیزیم پایین شود.

در بسیاری از مطالعات ، محققان رژیم های غذایی با منیزیم زیاد را با دیابت ارتباط داده اند. علاوه بر این ، یک بررسی سیستماتیک از سال 2017 نشان می دهد که مصرف مکمل های منیزیم همچنین می تواند حساسیت به انسولین را در افراد با سطح منیزیم پایین بهبود بخشد.

با این حال ، محققان باید شواهد بیشتری جمع کنند قبل از اینکه پزشکان به طور معمول از منیزیم برای کنترل قند خون در افراد دیابتی استفاده کنند.

سلامت قلب و عروق

بدن برای حفظ سلامت ماهیچه ها از جمله قلب به منیزیم نیاز دارد. تحقیقات نشان داده است که منیزیم نقش مهمی در سلامت قلب دارد.

یک بررسی 2018 گزارش می دهد که کمبود منیزیم می تواند خطر مشکلات قلبی عروقی را در فرد افزایش دهد. این تا حدی به دلیل نقش آن در سطح سلولی است. نویسندگان مشاهده کردند که کمبود منیزیم در افراد مبتلا به نارسایی احتقانی قلب شایع است و میتواند نتایج بالینی آنها را بدتر کند.

افرادی که بلافاصله پس از حمله قلبی منیزیم دریافت می کنند ، خطر مرگ و میر آنها کمتر است. پزشکان گاهی اوقات در طول درمان از نارسایی احتقانی قلب (CHF) از منیزیم استفاده می کنند تا خطر آریتمی یا ریتم غیر طبیعی قلب را کاهش دهند .

طبق یک متاآنالیز در سال 2019 ، افزایش مصرف منیزیم ممکن است خطر سکته را در فرد کاهش دهد . آنها گزارش می دهند که به ازای هر 100 میلیگرم در روز افزایش منیزیم ، خطر سکته مغزی 2٪ کاهش می یابد.

برخی تحقیقات همچنین نشان می دهد که منیزیم در فشار خون بالا نقش دارد . با اینحال ، طبق دفتر مکمل های غذایی (ODS) ، بر اساس تحقیقات فعلی ، مصرف مکمل های منیزیم فشار خون را "فقط در حد کمی" کاهش می دهد .

ODS برای درک نقش منیزیم در سلامت قلب و پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی خواستار یک تحقیق "بزرگ و کاملاً طراحی شده" است.

سردردهای میگرنی

منیزیم درمانی ممکن است به جلوگیری یا تسکین سردرد کمک کند . این به این دلیل است که کمبود منیزیم می تواند انتقال دهنده های عصبی را تحت تأثیر قرار داده و منقبض شدن رگ های خونی را محدود کند ، که از عواملی است که پزشکان میگرن را به هم پیوند می دهند.

افرادی که میگرن را تجربه می کنند ممکن است در مقایسه با دیگران میزان منیزیم کمتری در خون و بافت های بدن داشته باشند. میزان منیزیم در مغز فرد ممکن است در هنگام میگرن کم باشد.

یک بررسی سیستماتیک از سال 2017 بیان می کند که منیزیم درمانی ممکن است برای جلوگیری از میگرن مفید باشد. نویسندگان پیشنهاد می کنند که به نظر می رسد مصرف 600 میلی گرم سیترات منیزیم یک استراتژی پیشگیری ایمن و م effectiveثر است.

بنیاد میگرن آمریکایی گزارش داد که افراد به طور مکرر از دوزهای 400-500 میلی گرم در روز برای پیشگیری از میگرن استفاده می کنند.

مقادیری که ممکن است تأثیر داشته باشد احتمالاً زیاد است و افراد فقط باید با راهنمایی پزشک خود از این روش درمانی استفاده کنند.

سندرم قبل از قاعدگی

منیزیم همچنین ممکن است در سندرم قبل از قاعدگی (PMS) نقش داشته باشد .

مطالعات در مقیاس کوچک ، از جمله مقاله ای در سال 2012 ، نشان می دهد که مصرف مکمل های منیزیم به همراه ویتامین B-6 می تواند علائم PMS را بهبود بخشد. با این حال ، یک بررسی جدیدتر در سال 2019 گزارش می دهد که تحقیقات متفاوت است و مطالعات بیشتری مورد نیاز است.

کالج آمریکایی زنان و زایمان نشان می دهد که مصرف مکمل های منیزیم می تواند به کاهش نفخ، علائم خلقی، و حساسیت به لمس پستان در PMS کمک کند.

اضطراب

سطح منیزیم ممکن است در اختلالات خلقی ، از جمله افسردگی و اضطراب ، نقش داشته باشد.

طبق یک بررسی سیستماتیک از سال 2017 ، سطح پایین منیزیم ممکن است با سطح اضطراب بالاتر ارتباط داشته باشد. این امر تا حدی به دلیل فعالیت در محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA) است که مجموعه ای از سه غده است که واکنش فرد به استرس را کنترل می کند .

با این حال ، بررسی نشان می دهد که کیفیت شواهد ضعیف است ، و محققان باید مطالعات با کیفیت بالا انجام دهند تا بفهمند مکمل های منیزیم برای کاهش اضطراب چقدر کار می کنند.

مصرف روزانه توصیه شده

جدول زیر میزان توصیه شده روزانه (RDA) برای دریافت منیزیم بر اساس سن و جنس را نشان می دهد ، طبق ODS .

سن مرد زن

1-3 سال 80 میلی گرم 80 میلی گرم

4-8 سال 130 میلی گرم 130 میلی گرم

9–13 سال 240 میلی گرم 240 میلی گرم

14–18 سال 410 میلی گرم 360 میلی گرم

19–30 سال 400 میلی گرم 310 میلی گرم

31–50 سال 420 میلی گرم 320 میلی گرم

بیش از 51 سال 420 میلی گرم 320 میلی گرم

افراد باید در طول بارداری میزان مصرف منیزیم خود را در حدود 40 میلی گرم در روز افزایش دهند.

متخصصان میزان مصرف مناسب برای نوزادان زیر 1 سال را بر اساس مقادیر موجود در شیر مادر قرار می دهند.

بسیاری از غذاها حاوی مقادیر زیادی منیزیم هستند از جمله مغزها و دانه ها ، سبزیجات سبز تیره غلات سبوس دار و حبوبات. تولیدکنندگان همچنین به برخی از غلات صبحانه و سایر غذاهای غنی شده ، منیزیم اضافه می کنند.

منابع

بسیاری از غذاها حاوی مقادیر زیادی منیزیم هستند از جمله مغزها و دانه ها ، سبزیجات سبز تیره ، غلات سبوس دار و حبوبات. تولیدکنندگان همچنین به برخی از غلات صبحانه و سایر غذاهای غنی شده منیزیم اضافه می کنند.

بهترین منابع منیزیم عارتند از :

منبع در هر وعده درصد ارزش روزانه

بادام (1 اونس ) 80 میلی گرم 20٪

اسفناج (1/2فنجان) 78 میلی گرم 20٪

بادام هندی بو داده (1 اونس) 74 میلی گرم 19٪

بادام زمینی بو داده (1/4 فنجان) 63 میلی گرم 16٪

شیر سویا (1 فنجان) 61 میلی گرم 15٪

لوبیا سیاه پخته شده (1/5 فنجان) 60 میلی گرم 15٪

لوبیا پخته شده (نصف فنجان ) 50 میلی گرم 13٪

کره بادام زمینی (2 قاشق غذاخوری) 49 میلی گرم 12٪

نان گندم کامل (2 برش) 46 میلی گرم 12٪

آووکادو (1 فنجان)44 میلی گرم11٪

سیب زمینی با پوست (3.5 اونس)43 میلی گرم11٪

برنج قهوه ای پخته (نصف فنجان)42 میلی گرم11٪

ماست کم چرب (8 اونس)42 میلی گرم11٪

غلات صبحانه غنی شده 40 میلی گرم 10٪

بلغور جو دوسر ، فوری1 بسته 36 میلی گرم 9٪

کنسرو لوبیا کلیه (نصف فنجان) 35 میلی گرم 9٪

موز (1 متوسط) 32 میلی گرم 8٪

محصولات گندم هنگام تصفیه گندم ، منیزیم خود را از دست می دهند ، بنابراین بهتر است غلات و محصولات نان تهیه شده با غلات کامل انتخاب شود. بیشتر میوه ها ، گوشت و ماهی های رایج حاوی منیزیم کمی هستند.

کمبود منیزیم

در حالی که بسیاری از افراد میزان توصیه شده برای دریافت منیزیم را برآورده نمی کنند ، علائم کمبود در افراد سالم در غیر این صورت نادر است. کمبود منیزیم به عنوان هایپومنیزمی شناخته می شود .

کمبود یا کمبود منیزیم می تواند در اثر مصرف بیش از حد الکل ، عارضه جانبی برخی از داروها و برخی شرایط سلامتی از جمله اختلال دستگاه گوارش و دیابت باشد. کمبود در بزرگسالان مسن بیشتر دیده می شود.

علائم کمبود منیزیم عبارتند از:

از دست دادن اشتها

حالت تهوع یا استفراغ

خستگی یا ضعف

علائم کمبود منیزیم پیشرفته تر عبارتند از:

گرفتگی عضلات

بی حسی

مور مور

تشنج

تغییر شخصیت

تغییر ریتم قلب یا اسپاسم

تحقیقات کمبود منیزیم را با مجموعه ای از شرایط سلامتی ، از جمله بیماری آلزایمر ، دیابت نوع 2 ، بیماری های قلبی عروقی و میگرن مرتبط دانسته است.

خطرات بیش از حد منیزیم

مصرف بیش از حد منیزیم از طریق منابع غذایی بعید است زیرا بدن از طریق ادرار منیزیم اضافی را از طریق غذا از بین می برد.

با این حال ، مصرف زیاد منیزیم از مکمل ها می تواند منجر به مشکلات دستگاه گوارش مانند اسهال ، حالت تهوع یا گرفتگی شود.

دوزهای بسیار زیاد می تواند باعث مشکلات کلیوی ، فشار خون پایین ، احتباس ادرار ، حالت تهوع و استفراغ ، افسردگی ، بی حالی ، از دست دادن کنترل سیستم عصبی مرکزی (CNS) ، ایست قلبی و احتمالاً مرگ شود.

افراد مبتلا به اختلال کلیوی نباید از مکمل های منیزیم استفاده کنند ، مگر اینکه پزشک آنها را توصیه کند.

تداخلات دارویی

مکمل منیزیم همچنین ممکن است باعث برخی از تداخلات دارویی شود. داروهایی که ممکن است با مکمل های منیزیم تداخل داشته باشند یا بر سطح منیزیم تأثیر بگذارند عبارتند از :

بیس فسفونات های خوراکی که پوکی استخوان را درمان می کنند ، مانند آلندرونات (Fosamax)

آنتی بیوتیکهای تتراسایکلین ،از جمله داکسی سایکلین (ویبرامایسین) و دمکلوسیکلین (دکلومایسین)

آنتی بیوتیک های کینولون ، از جمله لووفلوکساسین (Levaquin) و سیپروفلوکساسین (Cipro)

داروهای ادرار آور ، مانند فوروزماید (Lasix)

داروهای تجویز کننده پمپ پروتون ، از جمله منیزیم esomeprazole ( نکسیوم )

بسیاری از ویتامین ها ، مواد معدنی و مواد مغذی گیاهی به طور هم افزا کار می کنند. این اصطلاح به این معنی است که مصرف آنها با هم فواید بیشتری نسبت به مصرف جداگانه دارد.

بهتر است برای تأمین نیازهای روزانه منیزیم و استفاده از مکمل ها به عنوان پشتیبان ، روی یک رژیم غذایی سالم و متعادل تمرکز کنید.

منیزیم یک عنصر مغذی ضروری است که در بسیاری از فرایندهای بدن ، از جمله سلامت عضلات ، اعصاب و استخوان ها و خلق و خوی ، نقشی اساسی دارد.

تحقیقات کمبود منیزیم را با مجموعه ای از عوارض سلامتی مرتبط دانسته است. اگر شخصی نتواند نیازهای روزانه خود را از رژیم غذایی خود دریافت کند ، پزشک توصیه می کند مکمل های منیزیم مصرف کند.

محصولات گندم هنگام تصفیه گندم ، منیزیم خود را از دست می دهند ، بنابراین بهتر است غلات و محصولات نان تهیه شده با غلات کامل انتخاب شود. بیشتر میوه ها ، گوشت و ماهی های رایج حاوی منیزیم کمی هستند.

منیزیم هنوز هم به عنوان ضد اسید و ملین استفاده می شود. به عنوان یک مکمل ، منیزیم برای جلوگیری از کاهش شنوایی ، سنگ کلیه تبلیغ می شود.

مکمل های منیزیم بهتر است همراه با غذا مصرف شوند. این استراتژی ساده می تواند خطر هر گونه ناراحتی معده را کاهش دهد. منیزیم برای خواب خوب مهم است ،

منیزیم یک مادهٔ معدنی حیاتی برای عملکرد مناسب بدن شما است. می دانیم که بدن انسان قادر به تولید این مادهٔ معدنی بسیار مهم و مفید در درون خود نیست، بنابراین باید آن را از رژیم غذایی خود دریافت کنید.

علاوه بر این، کمبود منیزیم می تواد تا حدودی باعث مبتلا شدن به بعضی از بیماری‌ها ومشکلات مربوط به سلامتی بشود، مانند دیابت نوع 2، بعضی بیماری‌های قلبی و همچنین بیماری آلزایمر.

منیزیم ماده معدنی است که بدن شما به وجود مقدار کافی از آن برای عملکرد مناسب به آن نیاز دارد. بسیاری از افراد دارای کمبود این مادهٔ معدنی مفید و اساسی هستند. منیزیم در غذاهایی مانند آجیل، سبزیجات برگ دار، حبوبات و دانه‌ها وجود دارد.

خواص و فواید

دریافت منیزیم کافی برای عملکرد مناسب بدن بسیار مهم است.

گرچه می‌توان مقدار کافی از این ماده معدنی را از مصرف یک رژیم غذایی سالم و متنوع دریافت کرد، اما در صورتی که تلاش می‌کنید مقدار مورد نیاز منیزیم بدن خود را با غذا خوردن معمولی تأمین کنید یا اینکه دچار کمبود این مادهٔ معدنی مهم در بدن خود هستید، مصرف یک مکمل می‌تواند در این راه به شما کمک فراوان بکند.

مصرف مکمل منیزیم و اصلاح کردن کمبود آن با فواید فراوان برای سلامتی مرتبط است. این موارد شامل خطر کمتری از مشکلات و بیماری‌هایی مانند بیماری قلبی و افزایش فشار خون، مشکلات احساسی و کنترل قند خون است.

منیزیم می‌تواند به کنترل قند خون کمک کند

منیزیم نقش مهمی در تولید انسولین و متابولیسم یا سوخت و ساز گلوکز در بدن دارد. بسیاری از افراد مبتلا به دیابت نوع 2 ، بیماری که بر کنترل قند خون تأثیر می‌گذارد ،دچار کمبود این ماده معدنی در بدن خود هستند.

این قضیه تا حدودی به این دلیل است که مقدار بالای قند خون یا انسولین می‌تواند مقدار منیزیم را که از طریق ادرار از بدن دفع می‌شود تا حدودی افزایش دهد.مصرف مکمل‌های منیزیم می‌تواند مقاومت به انسولین را تا حدودی بهبود بدهد. مقاومت به انسولین یک مشکل مربوط به سوخت و ساز بدن است که سلول‌های شما به انسولین پاسخ نمی‌دهند.

انسولین یک هورمون مهم است که به تنظیم مقدار قند خون کمک می‌کند. بنابراین، بهبود مقاومت به انسولین می‌تواند کنترل بهتری در قند خون – به ویژه در مبتلایان به دیابت – ایجاد کند.

در یک مطالعه 3 ماهه، افراد مبتلا به دیابت نوع 2 که 300 میلی گرم در روز منیزیم مصرف می‌کردند در مقایسه با گروهی که دارونما مصرف می‌کردند، کاهش قابل توجهی در مقدار قند خون ناشتا و قند خون بعد از غذا داشتند.

علاوه بر این، یک بررسی نشان داد که مصرف مکمل‌های منیزیم برای بیش از چهار ماه، تأثیر مفیدی بر حساسیت به انسولین و کنترل قند خون داشته است.

اگرچه هنوز تحقیقات و مطالعه‌های بیشتری لازم است، به نظر می‌رسد مصرف مکمل‌های منیزیم در کنترل قند خون در مبتلایان به دیابت نوع 2 مؤثر است.

منیزیم خطر بیماری قلبی را کاهش می‌دهد

نتایج به دست آمده از انجام آزمایش‌ها و تحقیق‌ها در این زمینه نشان می‌دهد که کمبود منیزیم می‌تواند تا حدودی باعث افزایش خطر مبتلا شدن به بیماری‌های قلبی در افراد شود.

ممکن است به این دلیل باشد که کمبود این ماده معدنی بر روی عوامل خطرناک برای بیماری قلبی مانند کنترل قند خون و فشار خون تأثیر منفی می‌گذارد.

یک بررسی و تحلیل که اخیراً بر روی 28 مطالعه در همین زمینه انجام شده، نتیجه گرفته است که مصرف مکمل‌های منیزیم با پایین آوردن فشار خون، همچنین پایین آوردن مقدار کلسترول و قند خون ناشتا بر روی بعضی از عوامل خطرناک بیماری‌های قلبی در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 تأثیرات مثبتی گذاشته است.

بدان معنی است که مصرف مکمل‌های منیزیم می‌تواند تا حدودی به کم شدن عوامل خطرناک بیماری‌های قلبی، به خصوص در افرادی که کمبود منیزیم دارند می‌تواند کمک کند.

در حالی که این نتایج می‌تواند تا حدودی امیدوار کننده باشد، هنوز مطالعه‌ها و تحقیقات بیشتری در این زمینه مورد نیاز است.


رژیم‌ های غذایی توصیه شده

میانگین مقدار روزانه منیزیم مورد نیاز برای سلامتی خوب است

کودکان 9 تا 13 ساله: 240 میلی‌گرم

نوجوانان از 14 تا 18 سال: 410 میلی‌گرم برای مردان؛ 360 میلی‌گرم برای خانم‌ها

بزرگسالان در سنین 19 تا 30 سال: 400 میلی‌گرم برای مردان؛ 310 میلی‌گرم برای خانم‌ها

بزرگسالان در سنین 31 سال و بالاتر: 420 میلی‌گرم برای مردان؛ 320 میلی‌گرم برای خانم‌ها

زنان باردار و شیرده: 310 تا 400 میلی‌گرم

تأمین نیازهای بدن از بسیاری از غذاهای گیاهی و حیوانی دریافت کنید. سبزیجات با برگ سبز تیره، دانه، لوبیا، ماهی، غلات کامل و آجیل از بهترین گزینه‌ها هستند. به طور کلی، غذاهای پر فیبر منیزیم را تأمین می‌کنند. این ماده معدنی همچنین به غذاهای غنی‌شده مانند غلات صبحانه اضافه می‌شود.

بدن شما به طور معمول حدود 30 تا 40 درصد منیزیم رژیم غذایی را از مواد غذایی که مصرف می‌کنید جذب می‌کند.

اگرچه غذا همیشه بهترین منبع مواد مغذی است، اگر به دلیل پزشکی یا شرایط دیگری نتوانید مقدار کافی دریافت کنید، منیزیم ممکن است گزینه‌ای مناسب باشد.

مکمل‌های منیزیم به اشکال مختلفی موجود هستند، اما گونه‌هایی که به خوبی در مایع حل می‌شوند بهتر توسط بدن شما جذب می‌شوند. این‌ها ممکن است منیزیم موجود در آسپارتات، سیترات، لاکتات و کلرید باشد. مصرف مکمل‌های روی ممکن است در جذب منیزیم اختلال ایجاد کند.

منیزیم اغلب در ملین‌هایی مانند شیر Phillips منیزیم یافت می‌شود. همچنین، منیزیم گاهی اوقات در داروهای سوزش سر دل و ناراحتی معده از سوء هاضمه اسید قرار می‌گیرد.

مکمل‌های منیزیم ممکن است تعدادی از نشانگرهای و علائم منفی مربوط به سلامتی مانند فشار خون و کنترل قند خون را بهبود دهد. همچنین ممکن است خطر مبتلا شدن به مشکلات سلامتی مانند بیماری‌های قلبی، میگرن و افسردگی را تا حدودی کاهش دهد.

عوارض جانبی و خطرات

مکمل‌های منیزیم به طور کلی تا حدودی بی خطر محسوب می‌شوند، شما باید قبل از مصرف با پزشک خود مشورت کنید، به خصوص اگر مشکلات پزشکی دارید.

این مکمل‌های منیزیم ممکن است برای افرادی که داروهای خاص ادرارآور، داروهای قلبی یا آنتی بیوتیک مصرف می‌کنند، تا حدودی مناسب نباشد.

در بیشتر افرادی که مکمل‌های منیزیم مصرف می‌کنند، عوارض جانبی منفی خاصی دیده نمی‌شود، اما مصرف این مکمل‌ها می‌تواند باعث مشکلات و عوارض منفی در رابطه با روده، مانند اسهال، حالت تهوع و استفراغ شوند به ویژه وقتی این مکمل‌ها دارای مقدار زیادی از این مادهٔ معدنی باشند. در اینجا توجه به این نکته هم بسیار مهم است که افراد مبتلا به مشکلات کلیوی در معرض خطر بیشتری برای درگیر شدن با عوارض جانبی منفی این مکمل‌ها هستند.

علاوه بر این، دانشمندان می گویند که شواهد و مدارکی کافی وجود ندارد که نشان دهد مصرف این مکمل های دارای منیزیم برای افرادی که مبتلا به کمبود این مادهٔ معدنی در بدن خود نیستند، سودمند است.

مکمل‌های منیزیم به طور کلی بی خطر محسوب می‌شوند. با این وجود، اگر مشکل مربوط به سلامتی دارید یا در حال مصرف هرگونه دارویی هستید، باید قبل از مصرف این مکمل‌ها با پرشک یا مشاور امور سلامتی خود مشورت کنید.

مکمل‌های منیزیم به اشکال مختلفی به وجود می‌آیند که بعضی از آن‌ها در بدن شما بهتر از بقیه جذب می‌شوند.

انواع این ماده معدنی که بهتر جذب می‌شود

سیترات منیزیم

لاکتات منیزیم

منیزیم آسپارتات

کلرید منیزیم

منیزیم مالات

منیزیم تاورات

شرایط و عامل‌های دیگری مانند ژن‌های شما و اینکه آیا شما کمبود منیزیم دارید ای خیر بر مقدار جذب این مادهٔ معدنی مهم در بدن شما تأثیر بگذارند.

علاوه بر این، در حالی که بسیاری از مطالعه‌ها نشان می‌دهد که انواع خاصی از مکمل‌های منیزیم نسبت به دیگر انواع بیشتر در بدن قابل جذب هستند، بعضی از مطالعه‌ها و آزمایش‌های دیگر هیچ تفاوتی بین مقدار جذب انواع این مکمل‌های مختلف نشان نمی‌دهند.

هنگام خرید مکمل‌های منیزیم، برندهایی با مارک (USP) انتخاب کنید، که نشان می‌دهد این مکمل‌ها از نظر مقدار قدرت و آلودگی‌ها آزمایش شده است.

بیشترین حد مصرف روزانهٔ قابل تحمل برای منیزیم اضافی 350 میلی گرم در روز است. بدن شما ممکن است بعضی از انواع مکمل‌های منیزیم را بیشتر از دیگر انواع آن جذب کند.

منیزیم مادهٔ معدنی بسیار مهمی است که برای حفظ عملکرد بهینه بدن ضروری است.

منابع غذایی سرشار از منیزیم شامل آجیل، سبزیجات برگ، حبوبات و دانه‌ها است.

مصرف کافی منیزیم باعث کم شدن خطر مبتلا شدن به بیماری‌های قلبی، دیابت نوع 2 و بیماری‌ها و مشکلات مربوط به سلامتی می‌شود.

درصورتیکه مقدار کافی از این ماده غذایی مهم و ویتامین های دیگر را از رژیم غذایی خود دریافت نمی‌کنید، مصرف مکمل می‌تواند به شما در رفع نیازهای روزانهٔ بدنتان کمک کند. بوجود آمدن عوارض جانبی منفی با مصرف مقدارهای کمتر از 350 میلی گرم در روز بعید به نظر می‌رسد.

شما میتوانید یک مکمل را امتحان کنید، ولی ابتدا با مشاور سلامتی و بهداشتی خود صحبت کنید و محصولی را انتخاب کنید که توسط مؤسسات معتبر آزمایش و تأیید شده باشد.

انواع مکمل‌های منیزیم به طور فراوان در فروشگاه‌های بهداشتی و داروخانه‌ها و یا به صورت آنلاین در دسترس است.

منبع: healthline


نظرات ارسال شده

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
کد امنیتی
شرکت در دوره های آموزشی